مفهوم کنکاو وب

ظهور وب جهاني (WWW) کاربران کامپيوتر خانگي را با جرياني وحشتناک از اطلاعات مواجه کرده است.

تقريباً هر موضوعي مي تواند بياد آورده شود , يکي مي تواند تکه هاي اطلاعات را که توسط ديگر شهروندان اينترنت قابل دسترس مي شوند را پيدا کند, تنظيم کردن کاربران شخصي که ليستي از مجموعه رکورد هايشان را , براي شرکت هاي خاص که در وب تجارت مي کنند مي فرستند

کاربران وب به کمک عامل هاي نرم افزاري مصنوعي توانايي حريف شدن با فراواني اطلاعات قابل دسترس را دارند.

عامل ها:

پيدا کردن

مرتب کردن

فيلتر کردن اطلاعات قابل دسترس

Wireless چیست ؟

Wireless به تکنولوژی ارتباطی اطلاق می شود که در آن از امواج راديويی، مادون قرمز و مايکروويو ، به جای سيم و کابل ، برای انتقال سيگنال بين دو دستگاه استفاده می شود. از ميان اين دستگاه ها می توان پيغامگيرها، تلفن های همراه، کامپيوتر های قابل حمل، شبکه های کامپيوتری، دستگاه های مکان ياب، سيستم های ماهواره ای و PDA ها را نام برد.تکنولوژی Wireless به سرعت در حال پيشرفت است و نقش کليدی را در زندگی ما در سرتاسر دنيا ايفا می کند.

فوايد تکنولوژی Wireless

تکنولوژی Wireless به کابر امکان استفاده از دستگاه های متفاوت ، بدون نياز به سيم يا کابل ، در حال حرکت را می دهد.شما می توانيد صندوق پست الکترونيکی خود را بررسی کنيد، بازار بورس را زير نظر بگيريد، اجناس مورد نياز را خريداری کنيد و يا حتی برنامه تلويزيون مورد علاقه خود را تماشا کنيد. بسياری از زمينه های کاری از جمله مراقبت های پزشکی، اجرا قوانين و سرويس های خدماتی احتياج به تجهيزات Wireless دارند. تجهيزات Wireless به شما کمک می کند تا تمام اطلاعات را به راحتی برای مشتری خود به نمايش در بياوريد. از طرفی می توانيد تمامی کارهای خود را در حال حرکت به سادگی به روز رسانی کنيد و آن را به اطلاع همکاران خود برسانيد.تکنولوژی Wireless در حال گسترش است تا بتواند ضمن کاهش هزينه ها، به شما امکان کار در هنگام حرکت را نيز بدهد.در مقايسه با شبکه های سيمی ، هزينه نگهداری شبکه های Wireless کمتر می باشد. شما می توانيد از شبکه های Wireless برای انتقال اطلاعات از روی درياها، کوهها و … استفاده کنيد و اين در حالی است که برای انجام کار مشابه توسط شبکه های سيمی، کاری مشکل در پيش خواهيد داشت.

سيستم های Wireless

سيستم های Wireless می توانند به سه دسته اصلی تقسيم شوند :

سيستم Wireless ثابت : از امواج راديويی استفاده می کند و خط ديد مستقيم برای برقراری ارتباط لازم دارد. بر خلاف تلفن های همراه و يا ديگر دستگاههای Wireless، اين سيستم ها از آنتن های ثابت استفاده می کنند و به طور کلی می توانند جانشين مناسبی برای شبکه های کابلی باشند و می توانند برای ارتباطات پرسرعت اينترنت و يا تلويزيون مورد استفاده قرار گيرند.امواج راديويی وجود دارند که می توانند اطلاعات بيشتری را انتقال دهند و در نتيجه از هزينه ها می کاهند.

سيستم Wireless قابل حمل : دستگاهی است که معمولا خارج از خانه، دفتر کار و يا در وسايل نقليه مورد استفاده قرار می گيرند.نمونه های اين سيستم عبارتند از : تلفن های همراه، نوت بوکها، دستگاه های پيغام گير و PDA ها.اين سيتم از مايکروويو و امواج راديويی جهت انتقال اطلاعات استفاده می کند.

سيستم Wireless مادون قرمز : اين سيستم از امواج مادون قرمز جهت انتقال سيگنالهايی محدود بهره می برد.اين سيستم معمولا در دستگاه های کنترل از راه دور، تشخيص دهنده های حرکت، و دستگاه های بي سيم کامپيوترهای شخصی استفاده می شود.با پيشرفت حاصل در سالهای اخير، اين سيستم ها امکان اتصال کامپيوتر های نوت بوک و کامپيوتر های معمول به هم را نيز می دهند و شما به راحتی می توانيد توسط اين نوع از سيستم های Wireless ، شبکه های داخلی راه اندازی کنيد.

آينده Wireless

نسل سوم شبکه ها ،3G، نسل آينده شبکه های Wireless نامگذاری شده است.سيستم های 3G کمک می کنند تا صدا و تصوير و داده را با کيفيت مناسب و به سرعت انتقال دهيم.پيش بينی IDC برای کاربردی شدن 3G سال 2004 می باشد و تا آن موقع در حدود 29 ميليون کاربر m-commerce) mobile commerce) در آمريکا وجود خواهند داشت.از طرفی IBM معتقد است که بازار کلی تجهيزات Wireless در سال 2003 به رقمی بالغ بر 83 بيليون دلار خواهد رسيد

10شهر اول دنيا در زمينه تكنولوژي wireless

در بررسي‌های كارشناسان حوزه wireless شهرهاي پيشرو جهان در زمينه تكنولوژي wireless مشخص شده‌اند. شما لیست اين شهرها را که در زیر آمده ملاحظه مي‌كنيد. ما 3شهر را از ميان اين 10شهر انتخاب كرده‌ايم و دلايل انتخاب ان شهرها را به عنوان شهر پيشرو در زمينه تكنولوژي wireless ارائه كرده‌ايم با امید به اینکه روزی تهران هم در زمره این شهرها قرار بگیرد.

سئول:
لی با اينترنت بي سيم در طول 45 دقيقه مسير مدرسه با دوستان خود chat ميكند و يا online با PDA phone خود با آنها بازي مي كند.
او در تمامي كلاسهاي خود با lap top شركت كرده و تمامي كارهاي خود اعم از يادداشت برداري جستجوي مطلب در اينترنت و ارائه كارهاي خود از آن استفاده مي كند. او ميگويد: من در تمامي اوقات به اينترنت دسترسي دارم و هيچ محدوديتي از نظر زمان ومكان ندارم.او افزود : در زمانهايي كه به اينترنت دسترسي ندارم احساس سستي و نا امني به من دست مي دهد. LEE تنها فرد اهل سئول نيست كه هميشه به اينترنت دسترسي دارد.
پايتخت كره جنوبي با بيش از 400000 Wi Fi داراي پهناورترين باند پهن در جهان است.
Wi Fi در فرودگاهها، هتلها، دفاتر رسمي، كتابخانه ها، بانكها و رستورانها قابل دسترسي است.
Telecom كره ارائه سرويس موبايل با باند پهن را از دو سال پيش آغاز كرده است. Net Spot Swing آخرين محصول عرضه شده اين شركت است كه امكان مانور موبايلها را در اينترنت بيشتر مي كند.
برنامه هاي دولت باعث شده تعداد مصرف كنندگان Wi Fi از 13000 به 23000 در كره جنوبي افزايش یابد كه تقريبا نيمي از انها در پايتخت مي با شند.

توکیو:
چيكا ماتسور به ندرت تلفن همراهش را قطع مي‌كند، حتي زمانيكه با دوستانش به رستوران مي‌رود تلفن‌اش روشن است. این دانش‌آموز دبيرستاني 17ساله دائما به دوستانش e-mail مي‌زند. او مي‌گويد كه من دوست دارم از همه اتفاقاتي كه براي دوستانم اتفاق مي‌افتد مطلع شوم و نمي‌خواهم چيزي جا بماند. مادر او با تعجب مي‌گويد:آيا اين يك اعتياد است!؟
اگر اين مطلب درست باشد خيلي از افراد توكيو اين چنين هستند. اگر چه اين شهر ممكن است ايستگاه‌هاي پخش امواج Wi-Fi كافي نداشته باشد، اما مردمش زندگي به سبك wireless را بيشتر از شهرهاي ديگر در اختيار دارند.
اين روزها هر فردي كه فقط بيشتر از 12سال دارد يك تلفن همراه دارد . هيروشي مياناگا، محقق ارتباطلات و فناوري اطلاعات و استاد دانشگاه علوم توكيو گفت: تكنولوژي‌هاي موبايل به شيوه و شكل زندگي افراد كمك مي‌كند و هيچ جاي ديگري مانند توكيو از این تکنولوژی ها استفاده نمی شود .
خيلي از محققين معتقد هستند كه كامپيوترهاي آينده بيشتر شبيه به تلفن همراه هستند تا PCها. هم اكنون در ژاپن استفاده از تلفن همراه بیشتر براي ديتا است تا استفاده از صدا. هنگام سوار شدن به يك قطار بين شهري، آقاي ماساكو هوسي، يك پيام كوتاه براي يكي از دوستانش كه قرار ملاقات داشت فرستاد و گفت كه 5دقيقه دير مي‌آيد. او توضيح داد كه “من نمي‌توانستم به او زنگ بزنم، چون ممكن بود مسافرين اطراف من ناراحت شوند.” اين مزيت که براي رستورانها،‌كافي‌شاپ‌ها، سالن‌هاي آرايش، كتابخانه‌ها و … خيلي استفاده دارد.
هم اکنون بچه‌هاي ژاپني مي‌توانند با استفاده از تلفن همراهشان با افرادي كه هيچ رابطه دوستي با آنها ندارند تماس برقرار كنند. اما علیرغم اخطار کارشناسان اين مسئله به عنوان يك تغیير پوياي اجتماعي پذیرفته شده است و نشان میدهد كه ساختارهاي سنتي شكسته شده و تكنولوژي اين فاصله را پر مي‌كند.
بچه كلاس چهارم هيرويد يشيباشي،از سيستمGPS-based , wireless كه Coco Secom ناميده مي‌شود استفاده مي‌كند. زماني كه او براي آمدن به خانه از مدرسه تاخير دارد مادرش مي‌تواند محل ايستادن او را با خطای فاصله 10متر پيدا كند. مادرش مي‌گويد: من معمولا مي‌توانم محل او را هنگامي كه خانه همسايه‌ها مي‌رود پيدا كنم و اين یک تسكين روحي است. همسايه‌ها از اين دستگاه براي جستجو و توجه به فرزندانشان استفاده مي‌كنند اما ما هنوز يك چنين تكنولوژي نداريم.
شركت‌هاي ازتباطات و فناوري اطلاعات قصد دارند تلفن‌هاي موبايل را با كارت‌هاي هوشمند مجهز كنند، چيزي كه ابزارهای دیجیتالی را به كارت‌هاي اعتباري wirelessتبديل میكند. پس همگي وقتي از خانه بيرون مي‌رويم به اين ابزار نياز پیدا خواهیم کرد.

نيويورك:
برخي از كاربردهاي دولتي در شبكه wireless در نيويورك: پليس ترافيك در يكي از شهرهاي نيويورك، قبض جريمه ماشين‌ها را از طريق يك اسكنر، باركد مي‌دهد كه اين يكي از نمونه‌هاي استفاده از تكنولوژي است. اين اسكنرها از طريق سيستم wi-fi به پرينترهاي قابل حمل متصل هستند و همچنين قبض‌هاي جريمه را به كامپيوترهاي مركزي متصل مي‌كنند. شهردار مي‌گويد : ميليونها دلار در سال از طريق كاهش خطاها فقط با 1000تا از اين ابزارهاي ديجيتالي2/100$ حفظ مي‌شود، همچنين 112تا كافي‌شاپ، 60تا رستوران مك‌دونالد و هزاران هتل همه تمايل دارند كه به شبكه wi_fi بپيوندند.
اما نيويورك يكي از بهترين مكانها در جهان براي نصب ايستگاه‌هاي پخش امواج wi-fi مجاني است. شبكه‌هاي مجاني، خوابگاه‌هاي دانشگاه كلمبيا،‌پارك بريانت، مجتمع‌هاي ورزشي در قسمت شرقي Manhattan را تحت پوشش مي‌دهد. گروه‌هایی هم در تلاش هستند تا همسايه‌ها‌يشان را تحت پوشش شبكه‌هاي مجاني قرار دهند. يكي از اين گروه‌ها به نام،Evill Net ، با هم ديگر به يك شبكه مجاني متصل شده‌اند. از ماه مي سال 2003، افرادي هستند كه تاكنون 8پارك و يك منطقه وسيع درManhattan را به هم وصل كرده‌اند هم اكنون اين يكي از مهمترين شبكه‌ها wi-fi در جهان است. چه كسي مي‌گويد كه هیچ چیز در نيويورك مجاني نيست!!

پروتكل اينترنتي

پروتكل اينترنتي: نشاني‌هاي IP
هر كامپيوتري در اينترنت يك شماره اختصاصي دارد كه به آن نشاني IP ميگويند.
IP علامت اختصاري پروتكل اينترنتي ‌است؛ زباني كه كامپيوترها به ‌وسيله آن با هم ارتباط برقرار مي‌كنند. يك پروتكل، راه از پيش تعريف شده‌اي است كه هرگاه كسي مي‌خواهد از يك سرويس استفاده كند، از طريق آن وارد عمل مي‌شود.
اين «استفاده كننده» (كاربر) در اين جا مي‌تواند يك شخص حقيقي‌ و يا يك برنامه مثل نرم افزارهاي استفاده كننده از اينترنت باشد.
يك IP معمولا بدين شكل است:
38.113.162.42
ما انسان‌ها براي اينكه اين نشاني‌ها را راحت حفظ كنيم، آنها را به صورت بالا مي نويسي (كه البته اين هم راحت نيست) اما كامپيوترها به صورت باينري يا با هم ارتباط برقرار مي‌كنند‌ و نشاني IP بالا به زبان باينري بدين شكل است:
100110.111001.10100010.101010
به عدد چهار بخشي موجود در IP اوكتتز(اوكتتز از ريشه عدد هشت يوناني گرفته شده است) گفته مي‌شود چون هر كدام از آنها در صورت تبديل به فرم باينري (دو دوئي) هشت موقعيت دارند. اگر اين موقعيت‌ها را به هم اضافه كنيم مي‌شود 32 و دليل اين كه به نشاني‌هاي IP اعداد 32 بايتي مي‌گويند همين است.
از آن جا كه هر كدام از اين موقعيت‌ها در سيستم باينري مي‌توانند دو حالت داشته باشند (صفر يا يك)، تعداد نهايي حالات تركيب آنها در اوكتتز، 232 يا 4,249,967,296تعداد منحصر به فرد است.
در ازاي تقريبا 4.3 ميليارد تركيب محتمل، اعداد خاصي به عنوان نشاني‌هاي ‌IP مشخص انتخاب شده‌اند.
براي نمونه، نشاني 0.0.0.0 براي شبكه‌هاي پيش‌فرض در نظر گرفته شده است و نشاني 255.255.255.255 براي broadcastها.
اوكتتز‌ها به جز جدا كردن اعداد كار ديگري هم دارند. از آنها براي ساخت كلاس‌هايي از IP ها استفاده مي‌شود كه مي‌توانند در موارد خاص تجاري، دولتي و … استفاده شوند.
اوكتتز‌ها به دو بخش نت(Net) و هاست(Host) تقسيم مي‌شوند.بخش نت هميشه اولين اوكتتز را در بر مي‌گيرد و از آن براي يشناسايي شبكه‌اي كه كامپيوتر به آن تعلق دارد استفاده مي‌شود. هاست(كه گاهي به آن Node هم گفته مي‌شود) كامپيوترهاي حقيقي را در شبكه مشخص مي‌كند. بخش هاست هميشه آخرين اوكتتز را در بر مي‌گيرد.

پروتكل اينترنت: سيستم نام دامنه
وقتي كه اينترنت در دوران ابتدايي‌اش به سر مي‌برد، از تعداد كمي كامپيوتر كه بوسيله مودم‌ها و خطوط تلفن با هم در ارتباط بودند، تشكيل شده بود.
در آن زمان براي اين كه ارتباط بين دو كامپيوتر برقرار شود كاربران بايد IP كامپيوتري را كه مي‌خواستند با آن ارتباط برقرار كنند تهيه مي‌كردند. براي نمونه نشاني IP يك كامپيوتر 216.27.22.162 بود و كاربر براي برقراري ارتباط با آن بايد آن را تهيه مي‌كرد. در اوايل اين كار چندان سخت نبود اما با گسترش استفاده‌كنندگان اينترنت، تهيه IP ديگران ديگر غير ممكن شد.
اولين راه‌حل يك تكست فايل ساده بود كه توسط مركز اطلاعات شبكه‌ها تهيه شد و نام‌ها را به نشاني‌هاي IP هدايت مي‌كرد. به زودي اين فايل به قدري كند و ناكارآمد شد كه نمي‌شد آن را مديريت كرد. در سال 1983، دانشگاه وييسكانسين سيستم نام‌ دامنه (DNS) را ابداع كرد كه نام‌هاي تكست را به صورت خود‌كار به نشاني‌هاي IP هدايت مي‌كرد.
در اين روش شما به جاي اين كه IP يك سايت،‌ مثلا www.mobin-group.com را حفظ كنيد تنها www.mobin-group.com را حفظ مي‌كنيد.

مفهوم URL

URL ؛ مكان‌نماي يكسان منبع (نشاني سايت)
وقتي كه شما از اينترنت استفاده مي كنيد يا يك ميل مي‌فرستيد، از يك نام دامنه استفاده مي‌كنيد كه اين كار را براي شما انجام مي‌دهد. براي نمونه نشاني http://www.mobin-group.com نام دامنه mobin-group.com را در بر دارد. همين نام دامنه در example@mobin-group.com هم وجود دارد. هر بار كه ما از يك نام دامنه استفاده مي‌كنيم، از سرورهاي سيستم نام دامنه (DNS) استفاده مي‌كنيم كه نام‌هاي دامنه قابل خواندن براي انسان را به IPهاي قابل فهم براي ماشين تبديل مي‌كند.

نام‌هاي دامنه سطح بالا كه به آنها دامنه‌‌هاي سطح اول هم گفته مي‌شود اين‌ها هستند: .COM، .ORG ، .IR، .NET ، .EDU و .GOV.
چند سايت معروف كه از دامنه .COM استفاده مي‌كنند اين‌ها هستند:
• Google
• Yahoo
• Microsoft
هر نامي در دامنه سطح بالاي COM. بايد منحصر به فرد باشد. كلمه هميشگي سمت چپ مثل WWW ، نام ميزبان است كه نام يك ماشين خاص (با يك IP خاص) را در يك دامنه مشخص مي‌كند.
يك دامنه داده شده مي‌تواند به صورت بالقوه نام ميليون‌ها هاست(ميزبان) را تا زماني كه در آن منحصر به فرد هستند در بر بگيرد.
سرورهاي سيستم نام‌ دامنه(DNS)، درخواست‌ها را از برنامه‌ها و ديگر سرورهاي نام‌ دريافت مي‌كنند تا نام‌هاي دامنه را به نشاني‌هاي IP تبديل كنند.
وقتي كه يك درخواست به سرور سيستم نام‌دامنه وارد مي‌شود، سرور يكي از چهار كار زير را بر روي آن انجام مي‌دهد:
1- با يك نشاني IP به آن جواب مي‌دهد چون نشاني IP دامنه درخواست شده را مي‌داند.
2- با ديگر سرور‌هاي سيسم نام‌ دامنه تماس مي‌گيرد و سعي مي‌كند نشاني IP نام درخواست شده را پيدا كند. البته سرور شايد چندين بار اين كار را انجام دهد.
3- امكان دارد بگويد: من نشاني IP دامنه‌اي كه شما خواسته‌ايد ندارم اما نشانيIP سرور ديگري را به شما مي‌دهم كه نشاني‌هاي بيشتري از من مي‌داند.
4- يك پيغام ارور(Error) مي‌فرستد، چون دامنه درخواست شده يا وجود ندارد يا ديگر اعتبار ندارد.
براي درك اين پروسه بهتر است به اين نمونه توجه كنيد:
فرض كنيد شما نشاني www.mobin-group.com را در مرورگر خود تايپ مي‌كنيد. مرورگر براي يافتن نشاني IP به يك سرور سيستم نام‌ دامنه(DNS) مراجعه مي‌كند. اين سرور هم جستجو را با تماس با يكي از روت سرور‌ها(سرورهاي اصلي) آغاز مي‌كند.
روت سروها نشاني‌هاي IP تمام DNS سرورها را كه با دامنه‌‌هاي سطح بالا(.COM ،.NET ،.IR و… ) كار مي‌كنند دارند. سرور DNS شما از روت‌ سرور www.mobin-group.com را مي‌خواهد. اگر روت سرور اين IP را نداشته باشد مي‌گويد:« من IP درخواست شما (www.mobin-group.com) را ندارم اما IP سرور دامنه‌‌هاي .IR را به شما مي‌دهم».
آن وقت سرور نام دامنه شما، يك درخواست به سرور دي‌ان‌اس‌ .IR مي‌فرستد و از آن مي‌پرسد كه آيا نشاني IP براي www.mobin-group.com مي‌شناسد يا نه. سرور DNS دامنه‌هاي IR، نشاني‌هاي IP سرور نامي را كه با دامنه www.mobin-group.com در ارتباط‌ هستند مي‌شناسند، به همين خاطر درخواست شما را به آنها ارجاع مي‌دهد.
سرور نام شما سپس به سرور دي‌ان‌اس www.mobin-group.com مراجعه مي‌كند و مي‌پرسد كه آيا اين سرور DNS ، نشاني IP www.mobin-group.com را مي‌شناسد يا نه.
اين سرور قطعا نشاني IP مورد درخواست ما را دارد بنابر اين آن‌را به سرور DNS ما مي‌‌دهد. اين سرور هم آن را به مرورگر ما مي‌دهد و مرورگر براي دريافت يك صفحه وب از www.mobin-group.com به سرور مراجعه مي‌كند.
يكي از كليدهاي موفقيت در انجام چنين كاري افزونگی تكرار و فراواني است. در هر سطح چندين سرور DNS وجود دارد و هر گاه يك درخواست به جواب نرسد چندين سرور ديگر براي رسيدن به جواب وجود دارد. كليد ديگر cashing است.
وقتي كه يك سرور DNS يك درخواست را به جواب مي‌رساند، نشاني IP دريافت شده را ذخيره مي‌كند. و وقتي كه يك درخواست دامنه .IR را به يك روت سرور ارجاع مي‌دهد، نشاني IP سروري را كه IP دامنه‌هاي .IR را دارد ذخيره مي‌كند تا دفعه بعد كه دوباره درخواستي براي نشانيIP دامنه .IR دريافت كرد بدون واسطه روت سرور به همين سرور DNS مراجعه كند.
سرور DNS اين كار را مي‌تواند براي هر درخواست انجام دهد و cashing به آن اين اجازه را مي‌دهد كه از جستجو‌هاي بي‌مورد دست بردارد.
سرورهاي DNS روزانه به ميلياردها درخواست پاسخ مي‌دهند و وجود آنها براي عملكرد روان اينترنت بسيار ضروري است.
اين حقيقت كه اين مراكز اطلاعاتي بسيار گسترده و پراكنده به اين خوبي و البته به دور از چشم ما كار مي‌كنند، گواه طراحي بي‌نظير آنهاست.

شبکه و تسلسل شبكه‌ها

اينترنت پديده‌اي است كه زندگي بدون آن براي بسياري از انسان‌ها، ديگر غيرقابل تحمل و حتي غيرممكن است.
همه ما بااينترنت سر و كار داريم. اما اينترنت چگونه كار مي‌كند؟ چه اجزايي دارد و مهم‌تر اين كه به چه كسي تعلق دارد؟ به سروري كه از طريق آن وارد دنياي مجازي وب مي‌شويم؟ به ما كه كاربران آن هستيم؟
در واقع هيچكدام . چون اينترنت نه به ما كه به هيچ كس ديگري تعلق ندارد.
اينترنت مجموعه‌اي جهاني از شبكه‌هاي بزرگ و كوچك است كه به هم پيوسته‌اند و نام اينترنت (شبكه‌هاي در هم تنيده) از همين مجموعه گرفته شده است.
اينترنت كارش را سال 1969 با چهار هسته يا سيستم كامپيوتري ميزبان شروع كرد اما امروز ميليونها مورد از آنها در سراسر جهان وجود دارند.
البته اين كه گفته مي‌شود اينترنت صاحب ندارد بدان معنا نيست كه هيچ كس بر آن نظارت ندارد. يك موسسه غيرانتفاعي به نام انجمن اينترنت (Internet Society) كه در سال 1992 تشكيل شده است مسئول نظارت بر آن است و مراقب است كه پروتكل‌ها و قوانيني كه در مورد اينترنت تصويب شده‌اند، در سراسر جهان اجرا شوند.

تسلسل شبكه‌ها
هر كامپيوتري كه به اينترنت وصل است – از جمله كامپيوتري كه با آن اين گزارش را مي‌خوانيد- بخشي از يك شبكه است. شما كه در خانه با يك مودم به يك موسسه ارائه دهنده سرويس‌هاي اينترنتي (ISP) وصل مي‌شويد؛ در محل كار بخشي از يك شبكه محلي هستيد و بيشتر مواقع باز هم از طريق مودم به يك ISP و از آن به اينترنت وصل مي‌شويد و يا اينكه … .
به هر حال اين كه از چه طريق به اينترنت وصل شويد مهم نيست، مهم اين است كه با اتصال به اينترنت، بخشي از دنياي شبكه‌ها مي‌شويد.
بسياري از شركت‌هاي ارتباطاتي بزرگ بك‌بُن‌هاي(ستون فقرات) اختصاصي خودشان را دارند كه مناطق زيادي را به هم وصل مي‌كنند.
معمولا اين شركت‌ها در هر منطقه يك نقطه حضور( POP) دارند. POP جايي است كه كاربران محلي با استفاده از مودم و تلفن يا خطوط ارتباطي مشخصي به شبكه شركت وصل مي‌شوند.
نكته جالب در اين باره اين است كه در هيچ شبكه‌ اي مرجع كنترل كننده‌اي وجود ندارد و به جاي آن چند شبكه سطح بالا وجود دارند كه از طريق نقاط دسترسي شبكه NAP))به هم متصل مي‌شوند.

نمونه شبكه‌اي
براي درك اين پروسه به اين مثال توجه كنيد:
شركت A يك ISP بزرگ است. اين شركت در هر شهر بزرگي يك نقطه حضور(POP) دارد. اين POP ها قفسه‌هاي پر از مودم‌ هستند كه مشتريان ISP با تلفن به آنها متصل مي‌شوند. شركت A خطوطي از جنس فيبر نوري را از شركت مخابرات اجاره كرده است تا به وسيله آنها نقاط حضورش را به هم متصل كند.
حالاشركت B را در نظر بگيريد. اين شركت از چند ISP كوچك‌تر تشكيل شده است و در هر شهر بزرگ ساختمان‌هايي دارد كه ISPهاي آن ماشين‌هاي ارائه دهنده خود را در آنها مستقر كرده‌اند. اين شركت آن قدر بزرگ است كه خودش با استفاده از خطوط فيبر نوري خودش‌ ساختمان‌هايش را به هم متصل كرده است و در واقع ISP هايي كه زير نظر اين شركت كار مي‌كنند از اين طريق به هم وصل شده‌اند.
در اين ساختار تمام مشتريان شركت A مي‌توانند با هم ارتباط داشته باشند و تمام مشتريان شركت B با هم در ارتباط هستند. اما هيچ كدام از مشتريان شركت A نمي‌تواند با مشتريان شركت B ارتباط داشته باشد.
براي رفع اين مشكل دو شركت توافق مي‌كنند با NAPها در شهرهاي مختلف ارتباط قرار كنند و انتقال داده‌ها بين مشتريان دو شركت در شهر هاي مختلف از طريق نقاط دسترسي شبكه انجام مي‌گيرد. تحت اين شرايط تمام كامپيوترهايي كه به اينترنت وصل مي‌شوند با هم ارتباط خواهند داشت.

شبکه خانگی کامپیوتری با استفاده از خط تلفن

استفاده از خط تلفن برای اتصال کامپیوتر ها یک روش ساده ارزان و سریع است و احتیاج به کابل کشی ندارد.

ساختن یک شبکه کامپیوتری بوسیله خط تلفن به HPNA (که مخفف Home Phone Networking Alliance است.) معروف شده است. و بر اساس استانداردهای موسسه شبکه خانگی تلفنی یا HPNA بوجود آمده است. و به تدیج توسعه یافته است HPNA1.0 ورژن اصلی این استاندارد با سرعت نسبتاٌ پایین 1 مگابیت بر ثانیه (Mbps ) عمل می کنند. اما استاندارد کنونی یا همان HPNA2.0 بر اساس تکنولوژی که متعلق به شرکت Broadcom است با سرعت 10 مگا بیت بر ثانیه عمل می کند. کارتهایی که از تکنولوژی HPNA استفاده می کنند هنوز فروخته می شوند پس دقت کنید کارتی بخرید که HPNA2.0 باشد.

مزایا و معایب شبکه با خط تلفن

PNA خانگی چندین مزیت دارد:

نصب کردن آن ساده است.
ارزان است.
استاندارد شده است.
قابل اطمینان است.
با سرعت ثابت 10 مگا بیت بر ثانیه عمل می کند حتی زمانیکه تلفن در حال استفاده است.
احتیاج به تجهیزات اضافی شبکه مانند روتر و هاب ندارد.
از نظر پهنای باند برای فایل های نسبتاٌ حجیم مانند فایلهای ویدیویی مناسب است.
بیش از 25 دستگاه را پشتیبانی می کند.
با تکنولوژی های دیگر شبکه سازگار است.
در کامپیوتر های مکینتاش و کامپیوتر های قدیمی قابل استفاده است. (گذشته از اینکه در ویندوز مشکلی ندارد.)

اما HPNA هم مشکلاتی دارد. در نزدیکی هر کامپیوتر یک پریز یا جک تلفن لازم دارید. برای هر کامپیوتر باید از کارتهای Phone Extension استفاده کنید. HPNA2.0 هنوز 10 برابر از اترنت (با سرعت 100 مگا بایت بر ثانیه) کند تر است. و اگر قرار باشد حجم زیادی از اطلاعات را انتقال دهید این شیوه جوابگو نخواهد بود. این شیوه یک محدودیت فیزیکی هم دارد طول کل سیم بین وسایلی که که به یکدیگر متصل می شوند نباید بیش از 304 متر مربع باشد. مشکل دیگر تداخل بوجود آمده بین صدا و اطلاعات است که باعث می شود روی صدا مقداری نویز ظاهر شود.

سرورهاي اينترنت

سرورها دسترسي يه اينترنت را براي ما ميسر مي‌كنند. تمام ماشين‌هاي موجود در اينترنت يا سرور هستند يا كلاينت. سرورها دستگاه هایی هستند كه به ديگر ماشين‌ها سرويس ارائه مي‌دهند و ماشين‌هايي كه از آنها براي برقراري ارتباط با سرورها استفاده مي‌شود كلاينت هستند.
در فضاي اينترنت، اين سرور‌هاي وب،‌ سرورهاي ايميل، سرورهاي FTP و ديگر سرورها هستند كه نيازهاي ما براي ايجاد ارتباط را برطرف مي‌كند.
وقتي كه شما مي‌خواهيد به mobin-group.com/article-topic-1.html متصل مي‌شويد تا يك صفحه را بخوانيد، از يك كلاينت (كامپيوتري كه پشت آن نشسته‌ايد) استفاده مي ‌كنيد.
در واقع ابتدا به سرور وب www.mobin-group.com دسترسي پيدا مي‌كنيد؛ ماشين سرور صفحه‌اي را كه شما درخواست كرده‌ايد پيدا مي‌كند و برايتان مي‌فرستد. كلاينت‌هايي هم كه به يك ماشين سرور متصل مي‌شوند همين كار را با يك منظور مشخص انجام مي‌هند؛ يعني درخواست‌هايشان را به يك نرم افزار مشخص سرور كه در يك ماشين سرور فعال است هدايت مي‌كنند.
هر سرور يك نشاني IP ثابت دارد كه به ندرت تغيير پيدا مي‌كند. در مقابل يك كامپيوتر خانگي كه از طريق مودم شماره‌گيري مي‌كند هر بار كه به ISP متصل مي‌شود يك نشاني IP دريافت مي‌كند.
اين IP تا هنگامي كه شما به اينترنت وصل هستيد منحصراً در اختيار شماست اما هر بار كه به یک ISP متصل شويد، يك IP جديد دريافت خواهيد كرد. بدين ترتیب ISP به جاي اين كه هر مشتري را با يك IP بشناسد، هر مودم را با يك IP مي‌شناسد.

پورت‌ها
وقتي‌ كه يك كلاينت به وسيله يك پورت به يك سرويس متصل مي‌شود، از يك پروتكل مشخص استفاده مي‌كند. پروتكل‌ها معمولاً به صورت تكست هستند و به سادگي تعريف مي‌كنند كه چگونه كلاينت‌ها و سرورها با هم ارتباط برقرار مي‌كنند. هر وب سرور در اينترنت پروتكل انتقال تكست‌هاي هايپر (HTTP) را مي‌شناسد.
اجزايي كه طرز كارشان در اين گزارش معرفي شدند (شبكه‌ها، روتر‌ها [راهبان‌ها]، نقاط دسترسي شبكه[NAP]، سيستم نام‌‌هاي دامنه[DNS] و سرورهاي پرقدرت)، جيزهايي هستند كه ما براي دسترسي به اينترنت به آنها نياز داريم.
نكته جالب در مورد آنها اين است كه اين سيستم‌هاي عريض و طويل دسترسي ما به اينترنت را تنها در چند ميليونيوم ثانيه امكان‌پذير مي‌كنند.
اين اجزا در دنياي مدرن بسيار مهم هستند چرا که بدون آنها دسترسي به اينترنت ممكن نيست و دنياي بدون اينترنت هم براي بسياري از ما معنایی ندارد.

بخش دوم ديتا سنتر ها

• ديتاسنتر اينترنتى يا IDC به مجموعه اى از سرويس دهنده ها، زيرساختارهاى ارتباطى و تجهيزات دسترسى گفته مى شود كه براى ارائه، نگهدارى و پشتيبانى از ميزبانى سرويس هاى اينترنتى به كار گرفته شده اند. سازمان ها، شركت ها و اشخاص عادى مى توانند با اجاره كردن فضا و تجهيزات در اين مراكز صفحات وب، اطلاعات و سرويس هاى مبتنى بر وب خود را بر روى بستر اينترنت (يا اينترانت) راه اندازى كنند. البته به طور كل مركز داده يا ديتاسنتر، محلى ويژه براى استقرار تعداد زيادى دستگاه هاى الكترونيكى (اغلب رايانه ها و دستگاه هاى ارتباطى) است.
  مركز داده (ديتاسنتر) همان طور كه از نامش مشخص است، معمولاً توسط سازمانى خاص براى اداره كردن داده هاى مورد نياز آن سازمان، ساخته و نگهدارى مى شود. مركز داده مكانى با امنيت فيزيكى و الكترونيكى بالا، برخوردار از پهناى شبكه ارتباطى وسيع، متصل به شبكه هاى رايانه اى ملى يا جهانى، با خدمات تمام وقت و در دسترس است. اين مراكز انواع تجهيزات سخت افزارى، مانند رايانه، سوئيچ ، مودم و … نرم افزارى شامل پايگاه هاى داده، سرورها، سيستم عامل پيشرفته را دارند و از پشتيبانى و نگهدارى حرفه اى و تمام وقت برخوردارند.
  مركز داده اينترنتى به پشتيبانى و ارائه خدمات مرتبط با اطلاعات و داده از قبيل خدمات ذخيره، نگهدارى و بازيابى داده، خدمات ERP، ميزبانى خدمات اينترنتى، ميزبانى ارائه خدمات كاربردى، ميزبانى برون سپارى خدمات، خدمات شبكه اختصاصى مجازى و غيره براى شركت هاى خصوصى يا دولتى مى پردازند.
  لزوم وجود ديتاسنترهاى داخلى
  ميزبانى و هاستينگ يكى از اهرم هايى است كه آمريكايى ها گهگاه از آن براى وارد آوردن فشارهاى سياسى استفاده مى كنند. اهميت هاستينگ و مراكز داده هاى اينترنتى IDC به قدرى است كه توجه نكردن به آن مى تواند در آينده صدمات جبران ناپذيرى بر ما وارد كند و اين درحالى است كه قريب به اتفاق سايت هاى ايرانى در خارج از كشور ميزبانى مى شوند، بنابراين همه اطلاعات از سايتى در داخل كشور، بايد از طريق يكى از ISP يا ICP داراى مجوز داخلى، از يك مسير به شبكه جهانى اينترنت وصل شوند و از مسير ديگر اطلاعات بگيرند، كشور بايد دوبار هزينه سير اطلاعات را بپردازد. با راه اندازى IDC ايرانى مى توان در مصرف پهناى باند كشور تا حد زيادى صرفه جويى كرد، چرا كه مى توان ترافيك مربوط به سايت هاى ايرانى را به داخل كشور منتقل كرد و بدين ترتيب ترافيك gateway هاى اصلى به ميزان گسترده اى كاهش پيدا خواهد كرد. از طرف ديگر با توجه به غيرقابل اطمينان بودن لينك هاى ارتباطى ايران به اينترنت مى توان مطمئن شد كه حداقل در زمان قطعى گسترده اين لينك هاى ارتباطى، برخى سايت هاى ايرانى براى كاربران قابل دسترس خواهد بود.
  امنيت سرورهاى ايرانى نكته قابل توجه بعدى است كه با توجه به تحريم ايران و مشكلاتى كه به تبع آن پيش آمده است، ضرورت وجود IDC ايرانى را بيش از پيش مشخص مى سازد.
  راه اندازى سرويس هاى آنلاين منطبق با طرح دولت الكترونيك، مخصوصاً برخى سازمان ها مانند بانك ها و سازمان هايى كه به نوعى اطلاعات شخصى افراد در آنها قراردارد، ضرورت راه اندازى اين IDC را كاملاً مشخص مى سازد. از نظر اقتصادى نيز با توجه به استفاده بيش از ۹۰ درصد شركت هاى هاستينگ از خدمات خارجى كه باعث خروج ارز از كشور مى شود، استفاده از IDC هاى داخلى به نفع اقتصاد كشور است.
  مشخصات مراكز داده
  هم اكنون مراكز داده متفاوتى در نقاط دنيا وجود دارد كه با توجه به نياز و همچنين شرايط منطقه اى طراحى و ساخته شده اند. به طور كلى استاندارد خاصى براى يك مركز داده وجود ندارد، اما مهمترين مشخصات عمومى يك ديتاسنتر به قرار زير است:
  در اختيار داشتن اتصالات مختلف به اينترنت از طريق ISP و ICPهاى مختلف
  به طور معمول يك ديتاسنتر براى اتصال به اينترنت از چندين اتصال مختلف استفاده مى كند تا در صورتى كه هر يك از اتصال ها به دليلى از كار افتادند، در سرويس دهى مركز وقفه اى پيش نيايد.
  وجود سيستم قدرت پشتيبان
  يكى از مهمترين مسائل در مركز داده سرويس دهى بدون وقفه به مشتريان است. با توجه به امكان قطع برق به دلايل مختلف مثل حوادث غيرمترقبه يا جنگ، نياز به سيستم برق پشتيبان ضرورى است. معمولاً مركز داده هاى بزرگ از UPSهاى مخصوصى استفاده مى كنند كه امكان سرويس دهى به بيش از ۱۰۰ كامپيوتر را دارند. علاوه بر سيستم UPS ژنراتورهاى قوى نيز در مركز داده اى وجود دارد تا در صورت قطع بلندمدت برق، سرويس دهى بدون وقفه انجام شود.
  وجود سرورهاى متعدد
  هدف اصلى يك مركز داده در اختيار گذاشتن سرورهاى وب براى مشتريان است. سرورهاى مورد استفاده با توجه به نياز و امكانات ديتاسنتر تعيين مى شود. تنها تفاوت مهم، نوع سرورهاى مورد استفاده توسط مركز داده است. در اين مراكز داده اى از دو نوع سرور استفاده مى شود: سرورهاى Rack mount يا سرورهاى Desktop.
  مشخصات فيزيكى
  ساختمان هاى مراكز داده اى اكثراً با سقف هاى بلند ساخته مى شوند كه علاوه بر تهويه هوا، امكان قراردادن سرورهاى بيشتر را فراهم مى كنند. همچنين در تمامى ديتاسنترها، مسيرهايى براى گذراندن كابل هاى شبكه و همچنين كابل هاى برق وجود دارد. علاوه بر اينها، وجود سيستم تهويه قوى براى پايين نگاه داشتن دماى سرورها ضرورى است. البته مشخصاتى چون وجود سقف كاذب، كف كاذب و همچنين سيستم اطفاى حريق در برخى موارد توصيه شده است.

ديتا سنترهاي اينترنت

ديتا سنتر اينترنتي ، به مجموعه اي از سرويس دهنده ها ، زير ساختارهاي ارتباطي و تجهيزات دسترسي گفته مي شود كه براي ارائه ، نگهداري و پشتيباني از ميزباني سرويس هاي اينترنتي بكار گرفته شده اند .

اشخاص حقيقي و حقوقي مي توانند با اجاره كردن فضا و تجهيزات در اين مراكز صفحات وب ، اطلاعات وسرويس هاي مبتي بر وب خود را بر روي بستر اينترنت راه اندازي كنند .

ديتا سنتر ها در مكان هايي با امنيت فيزيكي و الكترونيكي بالا ، پهناي شبكه وسيع ، متصل به شبكه هاي محلي و جهاني و با خدمات در دسترس و تمام وقت است . اين مراكز انواع تجهيزات سخت افزاري مانند : رايانه ، مودم ، سوئيچ و . . . ونرم افزاري مانند : پايگاه هاي داده ، سرور ها و سيستم عامل هاي پيشرفته برخوردارند .

مشخصات ديتا سنتر ها

بطور كلي استاندارد خاصي براي ديتا سنتر ها وجود ندارد اما مهم ترين مشخصات عمومي يك ديتا سنتر به قرار زير است :

· در اختيار داشتن اتصالات مختف به اينترنت از طريق ISP وICP هاي مختلف : بطور معمول يك ديتا سنتر از چندين اتصال مختلف استفاده مي كند تا در صورتي كه هر يك از اتصال ها از كار افتاد در كار مركز مشكل و وقفه اي به وجود نيايد .

· وجود سيستم قدرت پشتيبان : با توجه به امكان قطع برق به دلايل مختلف مانند جنگ و يا حوادث غير مترقبه و نظاير آن ، نياز به يك سامانه برق پشتيبان ضروري است . بطور معمول ديتا سنترهاي بزرگ از UPS هاي خاصي استفاده مي كنند كه امكان سرويس دهي به بيش از 100 رايانه را دارد تا در صورت قطع بلند مدت برق ، سرويس دهي دچار وقفه نشود .

· وجود سرور هاي متعدد : هدف اصلي يك ديتا سنتر ، در اختيار قرار دادن سرور هاي وب براي مشتركان خود است . تعداد سرور هاي مورد نياز با توجه به نياز و امكانات ديتا سنتر تعيين مي شود .تفاوت مهم فقط در نوع سرور هاي مورد استفاده توسط ديتا سنتر است . معمولا ديتا سنترها از دونوع سرور استفاده مي كنند : Rack Mount و Desk Top.

· مشخصات فيزيكي : ساختمان اين مراكز داراي سقف هاي بلند هستند كه علاوه بر تهويه بهتر هوا ، امكان نصب سرور هاي بيشتري را فراهم مي آورد . در تمامي ديتا سنترها مسير هايي براي گذراندن كابل هاي شبكه و نيز كابل هاي برق وجود دارد . براي يك ديتاسنتر وجود سامانه هاي تهويه قوي ضروري است . البته مشخصاتي چون سقف و كف كاذب و سامانه هاي اطفاي حريق را نيز بايد در نظر داشت .

Hello world!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!